Forniry są to cienkie arkusze drewna grubości 0,4=3,0 mm, otrzymywane przez płaskie, mimośrodowe lub obwodowe skrawanie wyrzynka drewna. Produkcja fornirów, wśród których rozróżnia się okleiny i obłogi, odbywa się na maszynach zwanych skrawarkami.

Na okleiny i obłogi nadaje się drewno bukowe, dębowe, jesionowe, lipowe, olćhowe, orzechowe, wiązowe sosnowe i świerkowe oraz liczne gatunki drzew egzotycznych. Drewno używane do produkcji oklein i obłogów parzy się, przez co staje się bardziej miękkie i daje się łatwiej obrabiać.

Okleiny stosuje się do oklejania i uszlachetniania powierzchni elementów (płyt okładzinowych, mebli itp.) wykonanych z drewna gorszej jakości oraz do produkcji sklejki. Obłogów używa się do oklejania powierzchni elementów z drewna jako podkładu pod okleinę lub powłokę z farb albo emalii (powłokę kryjącą).

Pod względem estetycznym lepsze są okleiny skrawane płasko, ponieważ mają ładniejszy (bogatszy) rysunek usłojenia od oklein skrawanych obwodowo. Te ostatnie są natomiast znacznie tańsze i mają znacznie większą szerokość PN85/D97001 Forniry. Okleiny i obłogi. Terminologia. Wspólne wymagania i badania.