Posadzki cegiełkowe układane są w ten sposób, że wszystkie deszczułki znajdują się równolegle względem siebie, jedynie przesunięte w sąsiednich rzędach o połowę długości. Taka posadzka przypomina mur zbudowany z cegieł. Posadzka tego rodzaju jest bardzo niekorzystna w pomieszczeniach o zmiennej wilgotności, gdyż wszelkie zmiany wymiarów deszczułek na skutek zmian wilgotności przebiegają jednokierunkowo — stąd tendencje do „wstawania” tych posadzek.
Układanie wzorzyste wymaga większego nakładu pracy, a ponadto bardzo dokładnej obróbki deszczułek. Dlatego też stosowane jest przeważnie w pomieszczeniach, w których należy podkreślić ich walory architektoniczne bądź w większych salach reprezentacyjnych. Celem podniesienia walorów estetycznych pomieszczeń podłogi wzorzyste wymagają dodatkowych elementów wypełniających (wzór koszyczkowy — dodatkowe kwadraty), deszczułek oróżnej długości, bądź deszczułek z różnych gatunków drewna, niekiedy kontrastowych (np. połączenie dębu i czarnego dębu).