Ścianki działowe dzielą duże pomieszczenia na mniejsze, poprawiając ich funkcjonalność. Ścianki działowe mogą być wykonane jako pełne lub szkieletowe. Ścianki działowe pełne wykonane są z reguły z płyt stolarskich lub płyt wiórowych o grubości nie mniejszej niż 40 mm. Podyktowane jest to zapewnieniem sztywności konstrukcji.

Projektując wykonanie ścianki działowej pełnej z płyt wiórowych należy przewidzieć konieczność ich sklejania (maksymalna grubość płyt wiórowych płaskoprasowanych wynosi 22 mm). Można przy tym wkleić pomiędzy płyty wiórowe porowate płyty pilśniowe, dzięki czemu uzyskuje się lepszą izolację dźwiękową między wydzielonymi pomieszczeniami. Przy projektowaniu ścianki pełnej należy zdecydować, czy otwór wejściowy do wydzielonego pomieszczenia będzie wyposażony w drzwi czy też nie. Ścianka działowa z płyt wiórowych nie gwarantuje trwałego zamocowania futryn (wynika to z właściwości płyt). Dlatego też przy projektowaniu ścianek działowych zaopatrzonych w drzwi zaleca się konstrukcje szkieletowe.

Ścianki szkieletowe oparte są na konstrukcji ryglowosłupkowej wykonanej z łat. Przestrzenie pomiędzy poszczególnymi ryglami i słupkami można wypełnić materiałem dźwiękochłonnym (płyta pilśniowa porowata, wełna mineralna), a zewnętrzne płaszczyzny obija się okładzinami z drewna litego lub płytowymi. Na słupki szkieletowe stosuje się łaty, przy wysokości pomieszczeń do 2,8 m — o przekroju 80 x 60 mm, a przy wyższych — 80 x 80 mm. Rozstaw słupków w konstrukcji uzależniony jest od grubości okładzin: przy boazerii o grubości powyżej 14 mm roztaw słupków wynosi 1 m, a przy cieńszych — 5080 cm.

Niekiedy zamiast ścianek działowych stosuje się ścianki ażurowe, które powinny charakteryzować się lekką konstrukcją, gdyż celem ich jest wydzielenie kącików do pracy, zabaw, wypoczynku, a nie ich całkowite oddzielenie.