• przez przyklejenie specjalnym lepikiem asfaltowym do posadzek deszczułkowych lub klejem dyspersyjnym,
• przez przybicie gwoździami do podkładu z drewna, nazywanego ślepą podłogą, przez zamocowanie w warstwie asfaltu lanego.

Obecnie produkuje się najwięcej deszczułek typu P2 i z tego względu najczęściej wykonuje się posadzki przyklejane do podkładu. Może nim być podkład monolityczny betonowy, gipsobetonowy, estrichgipsowy, trocinobetonowy lub anhydrytowy, których wykonanie albo podkład prefabrykowany z płyt gipsowych lub z płyt pilśniowych porowatych . Pozostałe typy deszczułek mają główne zastosowanie do remontu istniejących posadzek deszczułkowych.

Ze względu na wymagania ochrony przeciwdźwiękowej posadzki deszczułkowe stosuje się na konstrukcjach podłóg pływających  w odniesieniu do stropów I i II grupy oraz na podkładzie tłumiącym w odniesieniu do stropów III grupy. Konstrukcje podłóg wykonywanych na podłożu na gruncie albo na stropach leżących nad pomieszczeniami nie ogrzewanymi lub bramami powinny mieć odpowiedniej grubości warstwę materiału izolacyjnego pod podkładem z tworzyw mineralnych albo podkład izolacyjny

Posadzkę z deszczułek można układać w różne wzory. Najczęściej stosuje się układ deszczułek w jodełkę pod kątem 45°C
moiędzli i szczotek do gruntowania podkładu, szpachli do rozprowadzania lepiku lub kleju, szlifierek do drewna, sprzętu do oczyszczenia i odkurzania podkładu, sznura do odbijania linii prostych, wzornika do przecinania listew podłogowych pod kątem 45°, narzędzi do konserwacji powierzchni, zależnie od przyjętego sposobu (pastowanie lub lakierowanie).

Można je układać w cegiełkę, na wzór wiązania cegły w murze, lub w inne bardziej skomplikowane wzory, wykorzystując do tego celu deszczułki o różnych wymiarach, a także różnych odcieniach i rysunku usłojenia drewna. Każdy z tych wzorów może być ułożony równolegle do ściany lub pod kątem 45°C. Można również układać fryzy, tj. pasy tworzące jakby obramowanie posadzki wzdłuż ścian.
Ułożenie posadzki deszczułkowej w układzie wzorzystym wymaga większego nakładu pracy i większej staranności wykonania, aby uzyskać zamierzony efekt. Posadzki takie wykonuje się przeważnie w pomieszczeniach reprezentacyjnych, zazwyczaj na podstawie szczegółowych rysunków roboczych. Między posadzką i ścianami powinna być pozostawiona szczelina szerokości 10+20 mm.