Suszenie tarcicy może odbywać się sposobem naturalnym, na powietrzu lub sztucznym w suszarniach. Suszenie naturai n e polega na przepływie powietrza przez stos ułożonych derek rzędami prostopadle do kierunku przewiewu. Rzędy desek należy układać na dobrze wysuszonych przekładkach.

Od góry stos przykrywa się daszkiem z desek ze spadkiem umożliwiającym spływ wody opadowej. Suszenie naturalne na powietrzu trwa od kilku miesięcy do kilku lat zależnie od gatunku drewna i wymiarów. Osiąga wilgotność 15=20%. Suszenie w szopach umożliwia osiągnięcie wilgotności około 12%. Suszenie sztuczne odbywa się w suszarniach tunelowych o działaniu ciągłym lub suszarniach komorowych o działaniu okresowym.

Suszarnie są wyposażone w parowe urządzenia ogrzewcze oraz urządzenia klimatyzacyjne nawiewne i wywiewne.
Proces suszenia polega na wygrzewaniu drewna parą wodną doprowadzaną do wnętrza komory. Parowanie tarcicy ułatwia dyfuzję znajdującej się w niej wody, którą usuwa się za pomocą strumieni powietrza o niskiej wilgotności. W podwyższonej temperaturze komory, dochodzącej w nowoczesnych suszarniach do 115=120°C, następuje nasycenie powietrza wilgocią, a następnie usunięcie go z komory.

W suszarniach wysokotemperaturowych (do 120°C) cykl suszenia tarcicy do wilgotności ok. 12% osiąga ok. 6 godzin.
W suszarniach normalnotemperaturowych (60=80°C) cykl ten wynosi od 1 doby do kilku dni.
Składowanie drewna na placu łączy się z suszeniem naturalnym. Drewno układa się w stosy ułożone nie bezpośrednio na ziemi, lecz na słupkach betonowych. Wysokość stosu nie powinna przekraczać 5=7 m. Składowanie tarcicy w szopach z przewiewnymi ścianami bardziej zabezpiecza drewno od wpływów atmosferycznych i umożliwia jego dosuszenie do żądanych 12%.